Van kopieerwerk naar cloud

Een column van Peter van Veen

Als er iets verandering heeft gegeven in de ondersteuning en uitvoering van het onderwijs de afgelopen jaren dan is het wel de automatisering. Een goed voorbeeld daarvan is dat ik in de beginjaren van de NGP (Nederlands Gereformeerde Predikantenopleiding, 2006-2018) nog bij de aanvang van elke nieuwe lesperiode syllabussen en readers stond te kopiëren en in te binden. Tegelijkertijd kwam e-learning op, maar dat was in de begintijd vooral e-distributie. Bij een training die ik gaf voor een opleidingsinstituut maakten de deelnemers zelf – op hun werk – een map vol afdrukken van het lesmateriaal en de powerpoint-dia’s (=elektronische versie van de doorzichtige sheets die je als trainer op een projector moest leggen). Deze distributievorm scheelde het instituut veel werk en kosten en het klonk bijzonder modern! Maar met echte e-learning had het natuurlijk nog weinig te maken; dat kostte veel meer ontwikkeltijd. 

ELO

Tegenwoordig staat standaard al het lesmateriaal op een ELO (elektronische leeromgeving); bijna geen enkele student maakt een print van het lesmateriaal, ook al helpt het bij het leren als je fysiek onderstrepingen en arcering kunt aanbrengen. Ook opdrachten kunnen op de ELO worden ingeleverd alsmede het commentaar van docenten. Alles bij de hand, totdat iemand je server hackt natuurlijk! (zoals onlangs Canvas werd gehackt). 

Back-up

Vroeger – opa spreekt – was ik naast opleidingskundige ook systeembeheerder op ons bedrijfje en maakte ik aan het eind van elke dag een backup van al ons materiaal op grote discs. Dat ging ter beveiliging in een kluis of de baas nam ze mee naar huis. Later kwamen de lokale servers waar iedereen op werkte en die makkelijker konden worden geback-upt. Nog steeds lokaal. Tegenwoordig zou ik alle onderwijsinstellingen willen toeroepen: weet je wel waar je bestanden staan? Het kan zijn op een server in Almere, maar het kan ook zijn op een server in de VS. En richting jongeren roept deze oudere knar: als jij foto’s op ‘de cloud’ zet (Microsoft dwingt ons er bijna toe, maar het kost ook stroom!), heb je ze altijd bij de hand, maar hoe veilig is dat?

De lezer snapt, ik maak zelf thuis backups van mijn foto’s op een externe schijf die elders in een laatje ligt. Het voelt als een soort moderne burgerlijke ongehoorzaamheid, waar verder niemand om maalt. En van de oude NGP-papieren syllabi heb ik er mooi een paar bewaard. Die kan ik ijverig gaan bestuderen nu ik met pensioen ga. Het ga jullie goed!